از همه جا....

1- از پشت سنگ سرک می کشم، نگاهمان با هم تلاقی می کند. شک نمی کند... می پرد، ساچمه ها از روی سنگی که بر رویش نشسته بود خاک بلند می کنند.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

2- سر کلاس اطفای حریق با تلخندی می گوید: بیشتر بچه های ما به سبب گازهایی که هنگام عملیات اطفا تنفس می کنند بیشتر از 5 سال بعد از بازنشستگی زنده نمی مانند... سی و چار پنج سالش بیشتر نبود و یه پسر یه ساله داشت. توی ذهنم حساب می کنم...

3- همکار جدیدمون رو می گم- آقای بولداگ- زیاد حرف می زنه با اون لبهایی که هیچوقت از هم باز نمی شن یه فِس فِس کردن مثل ماری که تازه زبون باز کرده... بعضی وقتا واقعن دوست دارم یه جوری خفه اش کنم... مثلن بایه چارپاره 9 تایی توی دهنش... فکرش آرومم می کنه... حامد باید یادش باشه جریان شات گان و کلاس علامه...

4- می پرسه: می دونین که چند ساله هما توی آسمون ایران دیده نشده؟ می گه: چی دیده نشده؟

5- به آنان که با قلم تباهی درد را به چشم چهانیان پدیدار می کنند بهاران خجسته باد. می گم چه جالب!!!

6- خبر خوب: حس حیوون بینیم هنوز کار می کنه، سنجاب توی پارک چیتگر... البته از بَنِر لاغرتر بود و  یه شاهین که روی یه کلاغ شیرجه رفت... فک کن بخوای صبحونه کلاغ بخوری!

 

پ.ن-1: خدا رو شکر، مورد 6 رو گفتم.

پ.ن-2: هم دلم برا اینجا تنگ می شه و هم نمیشه. هم نوشتنم میاد، هم نمیاد.  چنتا "هم .... و هم ...." دیگه هم بود!

/ 6 نظر / 13 بازدید
ع اقايی

سلام امروز از اينکه ديدم هنوز مطلب می نويسيد خيلی خوشحال شدم. من از خوانندگان قديمی مطالبتان هستم. قبلا وبلاگ نداشتم اما به تازگی يکی راه اندازی کرده ام. حرف دلمان زياد از هم دور نيست. عقايدمان هم يکی است. اگر اين پيام را ديديد سری به ما بزنيد .اين شيفته طبيعت از ديدار شما خوشحال خواهد شد. در امان حق

غروب بنفش

اومده بودم يه متلک ديگه بگم ديدم نوشتی. بابا ما دلمون پوسيد تو غربت!!!

سعيد

یه عکس از هما http://foto.ir/Gallery/ShowImage.aspx?ID=45562 http://www.iranianwildlife.com

outdoorman

baba eyvallah amoo ali belakhare neveshti????? hamin 2 khatt ro ham ke minevisi adam delesh shad mishe. man ham agar tanbali nakonam, minevisam be koori e cheshm e estekbar e jahani!!!!

حامد

آره خوب يادمه خوب...

حامد

اگه اشتباه نکنم هما از خانواده کرکس هاست... ايرانی ها لقب پرنده سعادت رو برای پرنده ای گذاشته اند که جز با مرگ بر شانه او نخواهد نشست. جالبه نه؟