به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

آموخته‌های زمين...

زمین به من سکوت می‌آموزد

بسان علف‌ها در زیر نور

و به من صبوری می‌آموزد

همچون سنگ‌های کهن با خاطرات

 

زمین به من تواضع می‌آموزد

مانند شکوفه‌ها به هنگام رستن

و به من دوست داشتن می‌آموزد

بسان مادری کودکش را

 

زمین به من شجاعت می‌آموزد

همچون درختی که تنها بر پای ایستاده ‌است

و به من محدودیت می‌آموزد

آن هنگام که مورچه‌ای بر زمین می‌خزد

 

زمین به من آزادی می‌آموزد

بسان عقابی که در آسمان در پرواز است

و به من تسلیم می‌آموزد

همچون برگ‌هایی که در پاییز فرو می‌ریزند

 

زمین به من احیا می‌آموزد

آن هنگام که دانه‌ای در بهار می‌روید

و به من فراموش کردن خود را می‌آموزد

بسان برفی که با ذوب شدن،حیات خود را از یاد می‌برد

 

زمین به من می‌آموزد که مهربانی را به یاد آورم

هنگامی که مزارع خشک شده در زیر باران می‌گریند...

<چلچله زرد>

 

 

پی‌نوشت:

 

1- متن از کتاب سرخپوستان بزرگ می‌گویند(2) مرحمتی علیرضای عزیز:)  شاید یه کم کلیشه‌ای باشه ولی برای خودم که خیلی دلنشین بود.

۲-  فایل PDF "نکاتی در رابط با زبان بدن و ..." با پاره ای تغییرات در لینکدونی سمت چپ قرار گرفت.

.

.

.

۳- من خوبم:) ملالی نیست جز دوری شما؛) 

۴- اين رو هم گوش بدين، دلنوازه... 

۵-گلايه‌های شکاری...


دوشنبه ٦ آذر ،۱۳۸٥

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا