به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

برآ,ای خوشه خورشيد!

....شما,ای قله های سرکش خاموش,

که پيشانی به تندر های سهم انگيز می ساييد,

که بر ايوان شب داريد چشم انداز رويايی,دماوند,آرامگه آرش

که سيمين پايه های روز زرين را به روی شانه می کوبيد;

غرور و سر بلندی هم شما را باد!

اميدم را برافرازيد,

چو پرچم ها که از باد سحرگاهان به سر داريد.

غرورم را نگه داريد,

به سان آن پلنگانی که در کوه و کمر داريد...

 

از منظومه آرش

نوشته زنده ياد سياوش کسرايی  


دوشنبه ٢۸ مهر ،۱۳۸٢

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا