به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

از سفر تالش...

شنبه شب از تهران راه می افتیم و سپیده دم به رشت می رسیم... هوا عجب دَمی دارد! معلوم نیست 2 ساعت دیگر چه خبر می خواهد باشد "کین هنوز از نتایج سحر است...!" پس الفرار! احتمالن با کمی خوش شانسی یک ماشین خوب و یه راننده با انصاف پیدا می کنیم که حاضر می شود در ازای گرفتن نفری هزار تومن ما را به هشتپر برساند(از رشت تا هشتپر 110 کیلومتر) و سفر ما به طور جدی از ساعت 7:00 صبح پکشنبه آغاز می شود...

در همان روز خود را به "لُرانی" می رسانیم و شب را در همانجا می مانیم. منطقه ای که کاملن از جنگل بیرون آمده و حالت مرتعی دارد و شکوه و زیبایی گذشته منطقه را می توان از پوشش گیاهی مناطقی که به دورش حصار کشیده اند و پایمال گاو و گوسفند نشده حدس زد- انفجار گُل!- . شب را به اصرار خانواده مهربانی در خانه آن ها می مانیم، حال آنکه فقط ازشان درخواست کرده بودیم که اجازه بدهند در گوشه زمینشان چادرمان را برپا کنیم... شام را هم میهمانمان می کنند و ما را خجالت زده روانه کیسه خواب ها یمان می کنند!

صبح دوشنبه بعد از خداحافظی "لرانی" را به مقصد ییلاق دیگری به نام "آق اِولَر" ترک می کنیم، یک ساعتی که راه می رویم به بالاترین نقطه منطقه می رسیم. صبحانه را همانجا می خوریم و از آن به بعد فقط سرپایینی داریم...

اول به "مَکِش" بعد به "نئور(؟)" در نهایت بعد از ظهر به "آق اولر" و بعد به "مَریان" می رسیم و شب را در همانجا می مانیم.و هوای گرمی که در پایین منتظر ماست و به اضافه شانه های ناسور شده از کوله کشی سنگین، فردا روزش هم ما را تا بعد از ظهر در همانجا نگه می دارد و سه شنبه بعد از ظهر با یکی از ماشین همای عبوری خودمان را از "مریان" به هشتپر می رسانیم و از آنجا به ساحل گیسوم و آخرین شب سفر را هم در کنار دریا می مانیم و چهار شنبه صبح به سمت تهران باز می گردیم.*

 

اما عکس ها:

 

 By Ali Ameri

لرانی

 

 

By Ali Ameri 

بی خیال ما... انگار آدم ندیده بود که اینقدر آمده بود نزدیک گوش ما می خواند!

 

 

 By Ali Ameri

به قول محلی ها: خشخاش!

 

 

By Ali Ameri 

تالش!

 

 

 By Ali Ameri

یه پانوراما از مناطق زیر دست آنجایی که صبحانه خوردیم. دشت، کوه و آن دور... دریا

 

 

By Ali Ameri 

خیره!

 

 

By Ali Ameri 

سیپد و سیاه

 

 

 By Ali Ameri

...

 

 

 By Ali Ameri

...

 

 

By Ali Ameri 

مَکِش!

 

 

 

و

.

.

.

 

 By Ali Ameri

گیسوم...

 

 

 

 

پانوشت:

 

1-       از "مکش" به پایین مناظر همان مناظر جنگلی غالب مناطق شمالی هست که چون آنچنان چیز جدیدی نداشت از گذاشتن عکس ها صرفنظر کردم.

2-       این جور که ما دیدیم مردمان ییلاقات تالش انگار هنوز برای کسانی که کوله به پشت وارد مناطقشان می شوند احترام و حرمت زیادی قایلند، درست برعکس چیزی که در روستاهای دور و اطراف تهران می بینیم. و این را از میهمان نوازی هایشان و کلن نوع برخوردشان می شد برداشت کرد. امید که همیشه همینطور باقی بماند...

 

.

.

.

3-       از سفر نوشتم اما از لحظاتش نه! که آن هم باشد برای وقتی دیگر...


پنجشنبه ۱۸ خرداد ،۱۳۸٥

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا