به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

آرزو...

*وقتی مرغابیان وحشی در موسم مهاجرت به پرواز در می آیند در سرزمینهایی که در زیر بالهایشان گسترده می شود آشوبی عجیب پدید می آورند. مرغابیان اهلی گویی به صف شکسته پرواز آنها کشیده می شوند و ناشیانه جستنی می کنند، خیزی در آروزی پروازی. آوای طبیعت وحشی بقایای مرموزی را از دوران وحش در آنها بیدار کرده و مرغابیان کنج روستا را لحظه ای به مرغان مهاجر مبدل ساخته است و ببین که در این مغز کوچک خشک که جز نقش های حقیر برکه و کرم و مرغدانی نقشی در آن نبود؛ پهنه قاره، ساحت و گستره اقیانوسها و طعم بادهای فراخنای دریا ها پدید آمده است.حیوان نمی دانست که مغزش گنجایش چنین شگفتیهایی را داشته است و ببین که چطور بال می زند و دانه و کرم را خوار می دارد و سر آن دارد که مرغابی وحشی گردد...

 

 by ali ameri

 

*از "زمین انسانها"، نوشته: "آنتوان دو سنت اگزوپری"، ترجمه "سروش حبیبی"


جمعه ۱٤ امرداد ،۱۳۸٤

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا