به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

برای شادی روح آن مرحوم؛ الفاتحه مع الصلوات... :(

خبر رو که شنیدم یاد پارسال افتادم... سفر میانکاله و غروب زیبایی که داشتیم در امتداد ساحل راه میرفتیم، هر کس توی تنهایی خودش و انگار آرامش منطقه بهمون غلبه کرده بود و من جلوتر از همه، درست لب خط آب راه می رفتم؛ جوری که یه پام توی آب بود و اون یکی توی خشکی و به رد پای پارویی شکل اردک ها نگاه می کردم که حاشیه آب و خط ساحل رو پوشونده بود و زمین و زمان که زیر تابش سرخ خورشید در حال غروب، رنگ طلایی به خودش گرفته بود و سطح آب که مثل مخمل نرم زیبایی به نظر می رسید که عکس آسمون رو روش کشیده باشن. نمی دونم آرامش غریبی بود، خیلی غریب و افسون کننده...

 

by ali ameriby ali ameri 

 

خبر از این قرار بود که بعد از کشمکش های فراوون، دولت با تبدیل شدن قسمتی از اراضی آشوراده(شرقیترین قسمت شبه جزیره میانکاله) به مرکز توریستی و تفریحی موافقت کرده... جایی که قراره به ادعای یکی از مسوولین سازمان گردشگری به دومین مرکز توریستی کشور بعد از جزیره کیش تبدیل بشه؛ 3 تا هتل چهار ستاره، مجتمع بزرگ ورزشی، مراکز خرید و ... قسمتی از چیزایی بود که قراره برای یه سری آدم از خودراضی بسازن که بشینن توی ماشین های کولر دارشون و برن شمال و توی اتاقای لوکس هتلهاش  و از پشت شیشه های رنگ و وارنگشون از مناظر زیبای خلیج گرگان مثلا لذت ببرن و تا می تونن پول خرج کنن و اشتغال ایجاد کنن و کلی واسه مملکت خوب بشه... محلی ها هم که حتما کلی خوشحال شدن و دارن با دمشون گردو می شکنن؛ چون قیمت زمیناشون حتما کلی کشیده بالا و خلاصه همه راضی از چسب رازی...

حالا این وسط مونده یه سری آدم که فریادشون به گوش کسی نمیرسه؛ چون اصلا گوشی نیست که گوش کنه و همه اونایی که باید گوش کنن و جوابگو باشن، گوشهاشون رو دایورت کردن روی یه جای دیگهشون و چشماشون فقط برق درهم و دینار عرب های حاشیه خلیج فارس رو می بینه! و بیچاره طبیعت ایران که این آدم ها شدن کفیلش و براش تصمیم می گیرن! دلم برای سرمحیطبان منطقه می سوزه که پارسال چون آدمهای بنیاد رو توی منطقه راه نداده بود کلی زندونیش کردن و حالا امسال بنیاد کار خودش رو راحت کرد و زمین هایی رو که ادعای مالکیتشون رو داشت رو به سازمان گردشگری فروخت و خودش رو کشید کنار!

 

by ali ameri 

 

نمی دونم شاید جایی که پارسال ما کمپ زدیم تا دو سه سال دیگه یه اتوبان چهار بانده شده باشه و نه دیگه از اون سکوت اثری مونده باشه و نه از اون آرامش و نه حتی از میانکاله... عکسی که اون بالا گذاشتم، عکس آخرین ببر ایران هست که توی موزه پارک پردیسان تهران با افتخار به نمایشش گذاشتن، ببر باشکوهی که در اوایل قرن اخیر همین منطقه میانکاله و خلیج گرگان یکی از بهترین زیستگاه هاش بوده و اول نسل خودش رو ور انداختن و بعد حیوونای دیگه شو و حالا هم به جون زمین هاش افتادن... یادمه که دو سال قبل توی خانه طبیعت زاغمرز عکس آخرین گرگ میانکاله رو هم دیدم و اینجور که داره پیش می ره تا چند سال دیگه احتمالا عکس آخرین قرقاول میانکاله و آخرین درخت انار میانکاله رو هم باید منتظر باشیم تا ببینیم...

 

 

اما چند مطلب خواندنی...

 

1-       وبلاگ "طبیعتمرد" و مطلبی در مورد تازی ایرانی با عکسهایی بسیار جذاب!

2-       مقاله جامعی پیرامون تفنگهای بادی در وبلاگ "شکار و طبیعت".

3-       ناگفته هایی از صعود اورست 84 به قلم امیر بهرامی، برادر لیلا بهرامی( یکی از اعضای تیم صعود کننده)


دوشنبه ۱٠ امرداد ،۱۳۸٤

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا