به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

دل نيست کبوتر...

ما چون ز دری پای کشيديم کشيديم                اميد ز هر کس که بريديم,بريديم

دل نيست کبوتر که چو برخواست نشيند                از گوشه بامی که پريديم,پرديم

رم دادن صيد خود از آغاز,غلط بود                حالا که رماندی و رميديم,رميديم

کوی تو که باغ ارم و روضه خلد است                انگار که ديديم,نديديم,نديديم

*صد باغ بهارست و صلای گل و گلشن                گر ميوه يک باغ نچيديم,نچيديم

سر تا به قدم تيغ دعاييم و تو غافل                هان واقف دم باش رسيديم,رسيديم

*وحشی سبب دوری اين قسم سخنها

آن نيست که ما هم نشنيديم,شنيديم

وحشی بافقی 


سه‌شنبه ۱٥ مهر ،۱۳۸٢

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا