به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

 

-          یاد بچگی و چاله آبهای یخ زده خيابونا که انگار یه جورایی خودمون رو موظف می دونستیم که حتما از روشون سر بخوریم، بخیر.

-          یاد قلعه بازی توی روزای برفی و دست و صورت های کبود شده از سرما و کفش و جورابای خیس و انگشتهای کرخت شده پا، بخیر.

-          یاد اون شبهایی که با دیدن اولين دونه برف، لای دفتر و کتاب رو می بستیم و پشت شیشه پنجره دعا می کردیم که فردا تعطیل باشه، بخیر.

-          یاد برف و مربا خوردن، لبو خوردن و ... بخیر.

-          یاد گوله برفایی که روی سقف کلاس، بالای سر معلما می چسبوندیم، بخیر.

-          یاد فریادای: "برای حفظ شیشه--- مدرسه باید تعطیل شه " بخیر.

-          یاد بخاری های نفتی کلاسها که با یه پاکن یا آدامس که توش مینداختیم، کلاس رو تعطیل می کردیم بخیر.

-          یاد...

-          یاد....

-          یاد.....

-          ............... بخیر.

 

راستی کی پایه هست واسه یه برف بازی حسابی، یه قلعه بازی، یه شیطنت نابِ نابِ ناب، درست مثل همون روزا....، هان؟

 

 

تا بعد...


چهارشنبه ٩ دی ،۱۳۸۳

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا