به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

رها...

اینجا رو دوسش دارم، چون واسم یه بهانه ای شده که حداقل ساعتی رو توی روز با خودم خلوت کنم، بشینم واسه خودم یه چیزایی بنویسم، یه چیزایی بخونم و خلاصه توی این زمان یه استراحتی به این ذهن خسته از روزمرگی هام بدم. راستش خیلی دوست دارم که صرفا واسه دل خودم بنویسم، می دونم که کمی خودخواهیه ولی چیزی که هست اینه که فعلا به این خودخواهی احتیاج دارم، واسه همین در اولین قدم commenting رو ورش داشتم و امروز هم counter ها رو، خلاصه کلی سبک شد، هم خودم و هم اینجا، دوباره شد درست مثل روز اولی که درستش کردم، یه جایی که بیشتر از همه خودم توش راحتم، حالا این راحتی یا باعث تنبلی می شه یا افق های جدیدی رو جلو روم باز می کنه، فعلا که اون شاهین ِ هستم که عکسشو می بینید، سبک، بیخیال و رها...


سه‌شنبه ۳ شهریور ،۱۳۸۳

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا