به 'درکوه' خوش آمدید
در کوه

انتخابات!

الان از حوزه برگشتم، نسبتن شلوغ بود و جو غالب هم به نفع اصلاح‌طلبان... امیدوارم که این‌ دفعه نتیجه بگیریم!


جمعه ٢٤ آذر ،۱۳۸٥

شاهین




سکوت و ديگر هيچ...


وقتی همه خواب بودند...

By Ali Ameri

پنج‌شنبه هفته گذشته فرصتی شد و رفتیم فیلم "وقتی همه خواب بودند" رو دیدیم. لطیف بود، خیلی... اونقدر که می‌تونستی خودت رو غرق در کودکانه‌ها، موسیقی و لانگ‌شات‌های زیبای فیلم کنی و چشم رو به خیلی از نقطه ضعف‌هایی که داشت ببندی و مثل خیلی‌های دیگه از ته دل بخندی و بغض کنی... اونقدر که وقتی فیلم تموم شد، دلت نخواد که از روی صندلیت بلند بشی...  

 

پانوشت:

1-       این عکس‌ام رو خیلی دوست دارم، یه جورایی ازش انرژی می‌گیرم، خیلی وقت بود که دوست داشتم اینجا بذارمش ولی موردش پیش نمی‌اومد. سر تماشای همین فیلم بود که یاد این بچه‌ها و دقایق شادی که باهاشون داشتم افتادم و بعد یاد همین عکس:)

2-       برای تلطیف روحیه توصیه می‌شود که این فیلم را حتمن ببینید!


دوشنبه ۱۳ آذر ،۱۳۸٥

شاهین



 

 By Ali Ameri 

بـاز به بط گفت که صحرا خوشست            گفت شبت خوش که مرا جا خوشست

سر بنهم من که مرا سر خوشست            راه تو پیما که سرت ناخوشـــــــــــست

 

مولوی


یکشنبه ۱٢ آذر ،۱۳۸٥

شاهین



عكاس ايراني، گوزن طلايي فرانسه را شكار كرد!

گروه ادب و هنر: كاظم بايرام بخش، ‌عكاس و مستندساز ايراني مقيم فرانسه،‌ در ميان 900 شركت‌كننده،‌ از همشهریگوزن طلايي جشنواره جهاني عكاسي زير آب را از آن خود كرد.

آن طور كه ايسنا گزارش كرده، در اين جشنواره كه هر سال در فرانسه برگزار مي‌شود،‌ جشنواره‌اي بسيار معتبر است و شركت‌كنندگاني بسيار حرفه‌اي از نشريات و رسانه‌هايي چون نشريه تخصصي نشنال جئوگرافي و بي‌بي‌سي در آن شركت مي‌كنند.

بايرام بخش اگر چه 27 سال پيش براي ادامه تحصيل  به اروپا رفت، همواره ايراني بوده است؛ 13 سال پيش وقتي كه ديگر 14 سال از زمان كوچش گذشته بود،‌پوستر تحريف شده ترك‌ها را ديد كه در آن،‌ خليج فارس با نام خليج عربي نقاشي شده بود.

بايرام بخش همان موقع مقاله هزار و يك شب زير آب‌هاي خليج فارس را نوشت،به ايران بازگشت و ‌تصاوير منحصر به فردي از دنياي شگفت‌‌انگيز زير آب را به فرانسه برد و به دنيا نشان داد.

اما بايرام بخش، كار را رها نكرد. سال 2000 ميلادي،‌ يك بار ديگر، اين بار، با كمك شيلات و برخي دوستانش، ‌سفري سه ساله و سخت را در زير آب‌هاي درياي خزر آغاز كرد.

حاصل اين سفر 16 هزار اسلايد و 25 ساعت فيلم بود كه تا امروز بارها در كشورهاي مختلف جهان با زبان‌هاي مختلف، پخش و منتشر شده است. اين گزارش تصويري زيبا، ‌زندگي ماهيان خاوياري درياي خزر را به تصوير مي‌كشد.

او را بهتر بشناسيم

كاظم بايرام‌بخش را ورزشكاران قديمي و علاقه‌مندان رشته قايقراني حتماً به خاطر دارند.

او حدود 27 سال پيش، قهرمان تيم ملي قايقراني ايران بود. همان سال‌ها عكاسي هم مي‌كرد،‌ اما بيشتر براي دل خودش كه براي آب و زير آب مي‌تپيد.

اما شايد همكاري نصفه نيمه‌اش با خبرگزاري فرانس پرس فرانسه، عاملي شد كه سرخورده از شرايط نامناسب قايقراني و غواصي در ايران، راه اروپا را در پيش گيرد و همان جا تحصيل و كار را ادامه دهد.

بايرام بخش ليسانس بيولوژي دريا و پس از آن،‌ فوق‌ليسانس تربيت بدني را در فرانسه گرفت و سپس، غواصي،‌ عكاسي و مستندسازي زير آب را به عنوان پيشه هميشگي‌‌اش برگزيد.

حالا اين هنرمند،‌ پژوهشگر و ورزشكار ايراني موفق، اگر چه سال‌هاست كه در فرانسه زندگي مي‌‌كند، اما همواره آب‌هاي ايران را براي كار و تحقيق برگزيده است.

او عضو گروه «نيكون» و استاد دانشگاه «لومير» است و با مجلات معتبري چون فيگارو و فوكوس همكاري دارد.

جالب آن كه هنوز عكاسي با دوربين‌هاي آنالوگ را ترجيح مي‌دهد و همواره نگران محيط زيست و حفظ منابع طبيعي است. مي‌گويد: «از همه چيز استفاده مي‌كنيم، اما آيا حفاظت هم مي‌كنيم؟ براي نسل آينده هم چيزي داريم؟ بچه‌هايمان از ما نمي‌پرسند  موهاي سرتان را چرا سفيد كرده‌ايد؟ مي‌ترسم فردا صيادان حتي نتوانند صيد كنند.»‌

منبع: روزنامه همشهری11/9/85

 

پ.ن: یادش بخیر مجله شکار و طبیعت دوره آقای اینانلو و آقای بایرام‌بخش (البته اون زمان با موهای سیاه!) که خاطرات بدیع و هیجان انگیزی از شکار ماهی در زیر آب می‌نوشتند.


شنبه ۱۱ آذر ،۱۳۸٥

شاهین



آموخته‌های زمين...

زمین به من سکوت می‌آموزد

بسان علف‌ها در زیر نور

و به من صبوری می‌آموزد

همچون سنگ‌های کهن با خاطرات

 

زمین به من تواضع می‌آموزد

مانند شکوفه‌ها به هنگام رستن

و به من دوست داشتن می‌آموزد

بسان مادری کودکش را

 

زمین به من شجاعت می‌آموزد

همچون درختی که تنها بر پای ایستاده ‌است

و به من محدودیت می‌آموزد

آن هنگام که مورچه‌ای بر زمین می‌خزد

 

زمین به من آزادی می‌آموزد

بسان عقابی که در آسمان در پرواز است

و به من تسلیم می‌آموزد

همچون برگ‌هایی که در پاییز فرو می‌ریزند

 

زمین به من احیا می‌آموزد

آن هنگام که دانه‌ای در بهار می‌روید

و به من فراموش کردن خود را می‌آموزد

بسان برفی که با ذوب شدن،حیات خود را از یاد می‌برد

 

زمین به من می‌آموزد که مهربانی را به یاد آورم

هنگامی که مزارع خشک شده در زیر باران می‌گریند...

<چلچله زرد>

 

 

پی‌نوشت:

 

1- متن از کتاب سرخپوستان بزرگ می‌گویند(2) مرحمتی علیرضای عزیز:)  شاید یه کم کلیشه‌ای باشه ولی برای خودم که خیلی دلنشین بود.

۲-  فایل PDF "نکاتی در رابط با زبان بدن و ..." با پاره ای تغییرات در لینکدونی سمت چپ قرار گرفت.

.

.

.

۳- من خوبم:) ملالی نیست جز دوری شما؛) 

۴- اين رو هم گوش بدين، دلنوازه... 

۵-گلايه‌های شکاری...


دوشنبه ٦ آذر ،۱۳۸٥

شاهین


[ HOME | ARCHIVE | E-MAIL ]

"من گفتم:«من اون رو به یاد میآرم و یه وقتی چیزی واسه‌تون می‌نویسم که اون توش باشه...»                           ارنست همینگوی "تپه‌های سبز آفریقا